Stolpersteine de Rozenboom en de sportzaal CCC gedachtenispunten van de Joodse razzia’s 2 en 3 oktober 1942. “Dingen die niet voorbijgaan”. (Foto’s FvD en MB – mei ’26)

Mijnwiel van partnerstad Lubech 1980 en het Spoolderbos. Groepswandeling mei ’26. (Foto’s Fimke Sellies en MB – mei’26)

Lied van verwondering

Ik roep in mij de lof voor het mysterie dat alles te boven gaat.
Ik zing met de zon die hoog aan de hemel staat, die sterke bron van licht en warmte, die mij vandaag opnieuw verrast met zijn gloed.

Ik wandel op met de maan en de sterren, verscholen in de stilte van de nacht.
En zelfs wanneer de dag zijn licht laat schijnen, laten zij aan de einder nog iets van hun glans zien.

Ik wandel met de wolken, voortgedreven door de wind, soms als een zachte zucht, soms krachtig en altijd weer anders.

Ik wandel met de natuur, met de kleuren en de pracht van bloemen,
zo vrolijk en onbevangen als een kind.
Ik zing met het water, dat in de rivier zijn eigen weg vindt
en steeds verder stroomt.

Met iedere stap raak ik de aarde aan, onze moeder aarde die ons draagt
en ons telkens opnieuw verrast met haar schoonheid.

Ik zing met jullie allen over al het moois dat ons omringt.
Het maakt mij stil en dankbaar en laat mij beseffen hoeveel ons gegeven wordt.

Ik denk ook aan allen die deze schoonheid soms zomaar voorbij laten gaan,
zonder haar werkelijk te zien.

Ik wandel mee met de vogels en de dieren, met de vlucht van hun bestaan,
met de veelkleurigheid en verscheidenheid van alles wat leeft.

Moge wat wij hier, ieder in onze eigen stilte, hebben ervaren, met ons meegaan.
Moge het ons doen beseffen dat wij deel zijn van een groter geheel.

En moge ik steeds opnieuw in mijzelf zingen van de natuur die mij niet loslaat,
van de aarde die mij draagt en van de verwondering die mij telkens opnieuw raakt hier, op deze bijzondere aarde.

Fokke van Dalen – mei ’26