Rust- en stempelplaats Het 8e Werk aan de Zwartendijk (foto FvD 2025)
De weg naar Zalk (foto FvD 2025)
Lepelaars aan het Reevediep (foto FvD 2025)
Ons Pelgrimsgebed vandaag langs rivier en riet dragen we op aan de eeuwige Bron van leven, Wij zetten onze voeten op het pad dat anderen vóór ons gingen. Niet om de aarde te bezitten, maar om haar aandachtig te bewonen. Leer ons de taal van het riet, dat buigt zonder te breken. De taal van de rivier, die haar weg vindt zonder haast. De taal van de vogels, die zingen zonder iets te willen bezitten. Wanneer wij langs hun broedplaatsen gaan, maak onze stappen licht, onze stemmen zacht, ons hart eerbiedig. Laat ons gasten zijn in het huis van al wat leeft. Zegen de nesten die verborgen rusten, de jongen die hun eerste adem vinden, de vleugels die nog moeten leren de wind te vertrouwen. Zegen de uiterwaarden, waar water en land elkaar ontmoeten, waar de rivier ruimte krijgt om te ademen, en waar wij leren dat ook ons leven ruimte nodig heeft om te stromen. Zoals de rivier zich niet verzet tegen de bochten van haar bedding, leer ook ons te vertrouwen op de weg die zich stap voor stap ontvouwt. Open onze ogen voor het kleine wonder: een rietstengel die beweegt, een wolk die weerspiegelt in het water, het roepen van een grutto, de vlucht van een lepelaar, de stilte tussen twee vogelzangen. Laat ons thuiskomen met minder haast, meer verwondering, en een hart dat zorgzamer omgaat met alles wat U ons toevertrouwt. Moge elke stap een dankzegging zijn, elke adem een loflied, en elke ontmoeting met rivier, vogel en medemens ons herinneren dat wij pelgrims zijn op heilige grond. Fokke van Dalen – juli ’26